Van dinsdag 25 tot en met zaterdag 29 augustus 2026 staat Moordrecht stil bij 65 jaar Molukse gemeenschap. De kerk stroomde dinsdagavond 25 augustus 2026 vol tijdens de herdenkingsdienst ter gelegenheid van 65 jaar Molukse gemeenschap in Moordrecht. Niet alleen inwoners van de Molukse wijk waren aanwezig, ook mensen die inmiddels elders wonen, keerden voor deze bijzondere avond terug.
Vooraf speelde de sullinggroep en begeleide de samenzang van de gemeente tijdens de dienst. De sulling is een traditioneel Moluks blaasinstrument van bamboe. Na het binnentreden van de drie kerkenraden werd namens de Molukse kerken een welkomstwoord uitgesproken. Centraal stond de verbinding tussen de generaties die zijn voorgegaan, de huidige generatie en de generaties die nog komen.
Vijf kaarsen, vijf generaties
Een bijzonder moment was het ontsteken van vijf kaarsen. Dominee Ruff liet vertegenwoordigers van verschillende generaties een kaars aansteken.
De eerste kaars stond voor de eerste generatie, die de geboortegrond moest verlaten en in Moordrecht een nieuw bestaan opbouwde. De tweede verwees naar de generatie die opgroeide met de verhalen van haar ouders en haar plaats vond in Nederland. De derde stond voor het doorgeven van de Molukse geschiedenis, tradities en het christelijk geloof. De vierde was voor de huidige generatie, die met behoud van haar wortels aan de toekomst bouwt. Twee jonge kinderen staken vervolgens de vijfde kaars aan, als symbool voor de generaties die nog komen en aan wie verhalen, geloof, hoop en cultuur worden doorgegeven.
Naast de vijf kaarsen brandde ook de Paaskaars. Deze herinnerde aan Christus, het Licht van de wereld, en stond symbool voor hoop. Het licht van Christus verbindt de generaties en geeft vertrouwen voor de toekomst.
Verbonden in geloof, hoop en liefde
De dienst stond in het teken van 1 Korinthe 13:13: ‘Dit is wat blijft: geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.’ Het koor Immanuël verleende muzikale medewerking. De Schriftlezingen kwamen uit Psalm 133, 2 Samuël 7:12 en Hebreeën 11:13-16.
In de overdenking sprak dominee Matahelumual over ‘Verbinding in geloof, hoop en liefde’. Vanuit Psalm 133, ‘Hoe goed is het als broeders en zusters in eenheid samenwonen’, benadrukte hij dat verbondenheid juist in moeilijke tijden zichtbaar wordt.
De coronaperiode werd als voorbeeld genoemd. Ondanks verlies en onzekerheid zochten mensen elkaar op. Volgens Matahelumual is de eenheid binnen de Molukse
gemeenschap niet vanzelfsprekend ontstaan. De eerste generaties legden hiervoor een belangrijke basis met hun geloof, moed en blik op de toekomst.
Samen de wortels snijden
Een verhaal uit het verleden maakte die verbondenheid herkenbaar. Wanneer vroeger een oude vrachtwagen met wortels de Molukse wijk binnenkwam, kwamen mensen uit de hele wijk helpen om deze te snijden. Het maakte niet uit van welke kerk of uit welk gezin men kwam.
Het verhaal werd een beeld voor de gemeenschap: samen de handen uit de mouwen steken, elkaar helpen en elkaar niet loslaten. Tegelijkertijd hoeft de gemeenschap volgens de predikant niet in het verleden te blijven hangen. ‘Vandaag vieren wij geen verleden, maar een levende geschiedenis,’ klonk het tijdens de overdenking.
Eben Haëzer
Ook het Bijbelse beeld van Eben Haëzer kwam aan de orde: ‘Tot hiertoe heeft de HEERE ons geholpen.’ De woorden werden verbonden met de geschiedenis van de Molukse gemeenschap in Moordrecht.
De eerste generatie kreeg te maken met verlies, onzekerheid en een gedwongen vertrek van hun geboortegrond. Het geloof bleef echter een belangrijke basis. Die erfenis mag volgens Matahelumual worden doorgegeven aan volgende generaties.
Het vuur blijft branden
Na de overdenking verleenden het mannenkoor en het koor Eben Haëzer hun medewerking. Bijzonder was het optreden van dames in de feestelijke kleding van de eerste generatie. Verleden en heden kwamen daarmee letterlijk samen.
De dienst werd afgesloten met het Maleise lied ‘Api Indjil Terus Menjala’. De strekking ervan is dat het vuur van het Evangelie blijft branden en van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Daarmee kwam de symboliek van de vijf kaarsen opnieuw terug: het licht wordt doorgegeven, terwijl de geschiedenis van de Molukse gemeenschap in Moordrecht voortleeft.
Uitgelicht: ‘Wortel, wortel’
Het is een beeld dat veel wijkbewoners van de eerste en tweede generatie nooit zullen vergeten: de wekelijkse komst van de oude vrachtwagen uit Zoetermeer. In de beginjaren van de Molukse wijk in Moordrecht, vanaf 1961, was thuiswerk voor veel gezinnen een bittere noodzaak. De KNIL-militairen waren na hun aankomst in Nederland ontslagen en moesten op andere manieren inkomen zien te krijgen.
Balen vol wortels, uien en bonen werden in de wijk afgeleverd. Thuis werden de groenten op de stoep, in de voortuin of in kleine keukens met de hand gekopt en geschrapt voor de conservenindustrie. Het was zwaar en lichamelijk belastend werk. Een bewoner vertelde dat mensen er zelfs reumatische klachten aan overhielden.
Er moest bovendien een bepaalde hoeveelheid werk worden verricht om betaald te krijgen. Was de één al klaar en moest een ander nog verder, dan werd er geholpen. Zo werd het zware werk samengedaan. Juist daarin ontstond een bijzondere vorm van saamhorigheid: niemand stond er alleen voor.
Het wekelijkse ‘wortel, wortel’ werd daarmee meer dan alleen een herinnering aan zwaar werk. Het vertelt ook het verhaal van een generatie die onder moeilijke omstandigheden samen een bestaan opbouwde en naar elkaar omkeek. Het is precies dit soort tastbare verhalen dat in juni 2022 centraal stond tijdens de indrukwekkende toneelvoorstelling Kijk een trap naar boven in de Dorpskerk. Theater voor Iedereen (TVI) bracht toen, ter gelegenheid van ‘60 jaar Molukkers in Moordrecht’, de geschiedenis van vier generaties tot leven.
Dit artikel maakt deel uit van de serie “65 jaar Molukse gemeenschap in Moordrecht“. Klik hier om alle artikelen uit deze serie te lezen.