81 jaar na de tweede wereldoorlog werd op 4 mei in de Hervomde kerk van Moerkapelle de dodenherdenking gehouden met het thema ‘De geschiedenis leren begrijpen’.
Bjorn, medevrijwilliger van Stichting Moerkapels Oranje, opende de herdenking met de positieve woorden van 80 jaar vrijheid vorig jaar maar sprak daarna over de donkere schaduw die daarover trekt met de realiteit van vandaag. Bjorn begeleidde hierna de kinderen bij het voorlezen van de zelfgemaakte gedichten.
Demi van OBS Keijzerschool te Moerkapelle las als eerste haar gedicht voor:
Wij staan hier stil, twee minuten lang,
De wereld lijkt even zonder klank.
Geen stemmen, geen gelach, geen spel,
Alleen de wind die zachtjes zwelt.
We denken aan mensen, jong en oud,
Aan verhalen die de tijd niet houdt.
Aan namen misschien al lang vergeten,
Maar nooit echt uit ons hart verdwenen.
Aan kinderen net zo oud als wij,
Die leefden ooit nog vrolijk en vrij.
Met dromen van later, plannen zo groot,
Totdat de oorlog alles besloot.
Waarom er haat was, weten we niet,
Maar we voelen wel het verdriet.
Hoe snel het mis kan gaan op een dag,
Hoe stilte komt waar eerst leven lag.
Wij leggen bloemen, buigen ons hoofd,
Denken aan hoop die nooit is gedoofd.
Aan moed die bleef, zelfs in de nacht,
Aan mensen die hielpen met stille kracht.
En wij, wij mogen verder gaan,
In vrijheid leven, blijven bestaan.
Dat is iets groots, iets om te bewaren,
Voor nu, voor later, voor alle jaren.
Dus staan wij stil, en denken wij na,
Over wat was, en wat nog zal gaan.
En fluisteren zacht, bijna ongehoord:
“Wij vergeten jullie nooit.”
Senna uit groep 8 van OBS Keijzerschoo las het volgende gedicht voor:
De vlag hangt stil, halfstok vandaag,
De lucht is grijs, de straat zo vaag.
We lopen zacht, we zeggen niks,
Alsof de tijd heel even stilstaat.
Op het plein staan mensen dicht bij elkaar,
Jong en oud, stil, een beetje zwaar.
Ik kijk om me heen en voel iets vreemds,
Alsof iedereen hetzelfde denkt en hetzelfde meent.
Twee minuten… het wordt heel stil,
Zelfs de vogels lijken te luisteren, als ze willen.
Geen auto die rijdt, geen stem die praat,
Alleen gedachten, die niemand verlaat.
Ik denk aan mensen van lang geleden,
Die leefden, droomden, net als wij heden.
Die hoopten op morgen, op vrede en licht,
Maar hun wereld veranderde, soms in één bericht.
Ze moesten vluchten, verstoppen, vechten,
Hun leven werd anders, moeilijk en slecht te hechten.
Sommigen kwamen nooit meer thuis,
Hun stoel bleef leeg, hun kamer stil, als een muis.
Ik stel me voor hoe dat zou zijn,
Zonder vrijheid, zonder zonneschijn.
Dat je bang bent om gewoon te zijn,
En elke dag voelt als een groot geheim.
Waarom gebeurt zoiets, vraag ik me af,
Waarom zoveel verdriet en een vroeg graf?
De juf zegt: “we herdenken, zodat we niet vergeten,”
Zodat we blijven hopen en beter weten.
De stilte stopt, een klok die slaat,
Langzaam komt het geluid weer op straat.
Maar iets blijft hangen, diep vanbinnen,
Een klein besef waar we opnieuw beginnen.
Dat vrijheid niet vanzelfsprekend is,
Dat vrede soms breekbaar is als glas, zo fris.
Dat wij nu leven, hier en vrij,
Door mensen van toen, door hen zijn wij.
Dus als ik straks weer lach en speel,
Weet ik dat ik dat extra voel, extra veel.
En denk ik even, heel klein, heel zacht:
Dank jullie wel… voor onze vrijheid, dag en nacht.
Joanne en Feline van basisschool De Wingerd uit Nieuwerkerk, lazen onderstaand gedicht voor:
Van donker naar licht
Honger, kou, verlies.
Donker, schuilen en soms een knal.
De tranen hier en daar.
Laat het stoppen nu!
Wij nu samen, in het licht van de vrijheid.
De slachtoffers, laten we ze nooit vergeten.
2 minuten stilte om ze te blijven herdenken.
De klokken luiden, de stilte valt,
We herdenken de mensen van het hele land.
Dit is het lampje van donker naar licht.
Wethouder Daan de Haas sprak voor de gemeente Zuidplas onder andere de woorden:
‘Herdenken is niet alleen terugkijken. Het is ook vooruitkijken.
Wat voor samenleving willen wij zijn?
Een samenleving waarin de luidste stem wint?
Of een samenleving waarin iedereen wordt gehoord?
Onze democratie geeft daar een antwoord op’.
Lucas van Heringen en zijn vader bespeelden de trompet en de orgel tijdens de herdenking.
Na de twee minuten stilte volgde de kranslegging bij het herdenkingsmonument in de Raadhuisstraat.
Naast wethouder Daan de Haas, legde Stichting Zo! en de vrijwilligers van Stichting Moerkapels Oranje een krans en zetten OBS Keijzerschool en CBS Rehoboth bloemen bij het gedenkmonument.
Na de kranslegging volgde het defilé langs het oorlogsmonument. Na afloop was er een Koffiemoment in De Nieuwe Rank voor alle aanwezigen.