Met een minutenlang daverend applaus kwam in de Dorpskerk van Moordrecht een indrukwekkende voorstelling van Theater voor Iedereen (TVI) ten einde op 4 mei. De kinderen van Drost-IJserman wist ruim 300 bezoekers diep te raken en bracht een belangrijk stukje lokale oorlogsgeschiedenis opnieuw tot leven.
Verteller Ton van der Bildt nam het publiek mee naar de Tweede Wereldoorlog, toen tachtig wezen uit het gebombardeerde Rotterdamse weeshuis tijdelijk werden ondergebracht op drie locaties in Moordrecht. Terwijl de kerk stil werd, liepen de kinderen — gespeeld door leden van TVI en ondersteund door dertien jonge figuranten — dwars door het middenpad naar het weeshuis op het podium. Daar werden zij ontvangen door de weesouders, vertolkt door Eva Racz en Ivar Sip, die tevens de schrijvers van de voorstelling waren.
De opening maakte direct indruk. Onder begeleiding van een ontroerend lied klonk de boodschap van veiligheid en hoop:
“Je bent nu thuis,
hier in ons huis.”
Gedurende de voorstelling werd het dagelijkse leven van de wezen zichtbaar gemaakt. Het publiek zag hoe er in de gaarkeuken werd gekookt onder vrolijk gezang, maar beleefde ook de angst van bombardementen, het verdriet van verlies en de onzekerheid van oorlogstijd. Er werd gelachen, maar er vloeiden ook tranen — zowel bij bezoekers als bij de spelers zelf.
De voorstelling sloot naadloos aan op de jaarlijkse dodenherdenking van de Oranjevereniging in Moordrecht en benadrukte hoe belangrijk het blijft om stil te staan bij vrijheid en vrede. Door theater werd geschiedenis niet alleen verteld, maar ook voelbaar gemaakt.
Na afloop zorgde singer-songwriter Don Rooks voor een emotionele finale. Samen met alle spelers op het podium bracht hij een Nederlandse vertaling van Family Tree van de band Venice. Het slotlied vormde een passend einde van een avond die nog lang in Moordrecht zal worden herinnerd.
“En als we verder gaan,
weet niet goed waarheen.
We blijven samen al zijn we alleen.”
Na het bedanken van sponsoren en bezoekers werd extra aandacht besteed aan enkele bijzondere aanwezigen. Zo was schrijfster Elly van Gelderen-Kasbergen aanwezig, wier boek Het Weeshuis van Moordrecht een belangrijke inspiratiebron vormde voor de voorstelling.
Ook vertegenwoordigers van de Drost-IJserman Stichting waren aanwezig. Het voormalige weeshuis is nog altijd eigendom van deze stichting. Na de oorlog plantten de wezen als dank een vrijheidsboom in de tuin van boer Hardijzer — een symbool van hoop en verbondenheid.
In de voorstelling werd die symboliek treffend verwoord:
“Een boom die de hoop weerspiegelt dat je met een sterke basis een mooie toekomst tegemoet kan gaan. Maar ook bomen zijn niet onverwoestbaar in roerige tijden. Daarom moeten we voorzichtig zijn met onze eigen vrijheidsboom.”
De Drost-IJserman Stichting viert dit jaar haar 150-jarig bestaan. Voorzitter Johan Verboom nam tijdens de avond felicitaties én een bijzonder cadeau in ontvangst: een nieuwe vrijheidsboom. Hij onthulde bovendien dat aan de Middelweg een nieuwe woon-zorglocatie wordt gebouwd met de naam Middelhoeve. Zodra deze locatie gereed is, krijgt de nieuwe vrijheidsboom daar een plek — opnieuw als symbool van vrijheid, zorg en verbondenheid tussen generaties.