Van dinsdag 25 tot en met zaterdag 29 augustus 2026 staat Moordrecht stil bij 65 jaar Molukse gemeenschap. Voor Gouwe IJssel Nieuws reden om de Molukse wijk in te gaan en met verschillende generaties in gesprek te gaan. Hoe is het om als derde generatie op te groeien in Moordrecht en welke betekenis hebben de verhalen van de eerste generatie vandaag?
We spreken met de 32-jarige Demi Latuheru, geboren en getogen in Moordrecht. Het contact kwam tot stand dankzij de 23-jarige Mazony Risamasu naar aanleiding van het posten over deze week in een Facebookgroep van Moordrecht waarop wij reageerde om aantal interviews te schrijven. Deze interviews zijn vooral gericht op de huidige generatie en de herdenkingsweek die ze organiseren in het kader van 65 jaar Molukse gemeenschap in Moordrecht.
De verhalen van opa en oma
Demi groeide op met de verhalen van zijn ouders en grootouders. Naarmate hij ouder wordt, gaat hij steeds beter begrijpen wat de eerste generatie heeft meegemaakt.
“Toen mijn opa overleed, hoorde ik de verhalen over wat hij allemaal had meegemaakt. Dat is toch wel mooi en geeft ook een stukje trots. Mijn grootouders zijn op een manier naar Nederland gekomen die je je in deze tijd bijna niet meer kunt voorstellen.”
De eerste generatie kwam naar Nederland met het idee dat het verblijf tijdelijk zou zijn. Bij een overlijden was er bijvoorbeeld de sterke wens om niet in Nederland begraven te worden, maar op de Molukken. “Er werd toen echt gedacht dat ze maar tijdelijk in Nederland zouden zijn.”
Demi heeft veel respect voor de generatie die met weinig middelen een gemeenschap in Nederland heeft opgebouwd. “Nu hebben we technologie en sociale media. Je kunt iedereen laten weten waar je bent en contact houden met familie en vrienden. Toen was dat er allemaal niet. Je kwam met een boot aan, met of zonder familie, en dat was het.”
Een gemeenschap waarin iedereen voor elkaar klaarstaat
Demi kijkt met een goed gevoel terug op zijn jeugd in de Molukse wijk.
“Ik vond het prettig om hierop te groeien. Het was een veilige omgeving en ik heb het echt ervaren als een gemeenschap.”
Volgens hem kenmerkt die gemeenschap zich vooral door betrokkenheid bij elkaar. “Iedereen voelt met elkaar mee. We vieren met elkaar en we rouwen met elkaar. Je kunt bij elkaar terecht en eigenlijk bij iedereen gewoon binnenstappen.” Binnen de gemeenschap worden mensen uit andere generaties bovendien vaak aangeduid als opa, oma, oom of tante, terwijl dit niet allemaal familie is. Daarin komt het onderlinge respect tussen de generaties naar voren.
Geloof, taal en tradities
Het christelijk geloof staat volgens Demi centraal binnen de Molukse gemeenschap. De eerste generatie vond het belangrijk dat er een eigen kerkgebouw in de wijk kwam. Ook nu worden de kerkdiensten in twee talen gehouden.
“Het is belangrijk dat dit blijft gebeuren. Ik begrijp zelf ook niet altijd alles, maar het hoort bij onze geschiedenis en cultuur.”
Naast het geloof spelen ook eten, taal en andere tradities een belangrijke rol. Demi vindt het belangrijk dat de Molukse taal niet verloren gaat. “Je hoeft de taal niet vloeiend te spreken, maar het is wel belangrijk dat de huidige generatie de taal begrijpt en verstaat.” Zelf merkte hij dat vroeger bij zijn opa. “Ik moest soms met handen en voeten duidelijk maken wat ik bedoelde, omdat ik de taal niet machtig was.”
Moluks én onderdeel van Nederland
Op de vraag of hij zich meer Moluks of Nederlands voelt, is Demi duidelijk: “Ik voel me Moluks. Ik ben geboren uit twee Molukse ouders en ben opgegroeid in de Molukse wijk.” Tegelijkertijd maakt hij volledig deel uit van de Nederlandse maatschappij. Dat geldt ook voor de jongere generatie. “Je woont hier in Nederland en je doet gewoon mee met de maatschappij. Maar je moet niet vergeten waar je vandaan komt.” Volgens Demi is het belangrijk dat jongeren weten wie ze zijn en waarom hun voorouders naar Nederland kwamen. “Wat hebben je voorouders gedaan? Dat verhaal moet je blijven doorgeven. Vergeet je roots niet.”
Zorgen over de toekomst
Demi ziet ook dat sommige tradities onder druk staan. Zo is het binnen de Molukse gemeenschap, net als in veel andere gemeenschappen, minder vanzelfsprekend dat jongeren iedere zondag naar de kerk gaan. “Daar moeten we voor blijven waken. We moeten ervoor zorgen dat dit ook in de toekomst door kan gaan.” In 65 jaar is er veel veranderd. Waar de eerste generatie nog rekening hield met een terugkeer naar de Molukken, is dat voor de huidige generatie anders. “De nadruk ligt nu veel meer op acceptatie. We gaan niet meer terug.”
Trots op de herdenkingsweek
Demi kijkt met trots uit naar de herdenkingsweek van 25 tot en met 29 augustus. “Ik ben er zeker trots op. Het is ook een reminder van wie we zijn en waar we vandaan komen.” Dat juist de jongere generatie betrokken is bij de organisatie vindt hij mooi. De herdenkingsweek is volgens hem dan ook meer dan alleen terugkijken. “Het is mooi dat onze generatie en de jongere generatie dit nu oppakt. Daarmee zorg je er ook voor dat het verhaal niet verloren gaat.” Voor Demi draait het uiteindelijk om één belangrijke boodschap: weet waar je vandaan komt, wees trots op wat eerdere generaties hebben opgebouwd en geef dat verhaal door aan de volgende generatie.
Dit artikel maakt deel uit van de serie “65 jaar Molukse gemeenschap in Moordrecht“. Klik hier om alle artikelen uit deze serie te lezen.