“Wat begon met interviews voor Gouwe IJssel Nieuws, werd voor mij ook een persoonlijke kennismaking met de Molukse gemeenschap in Moordrecht.” Eelco Slingerland | Gouwe IJssel Nieuws
Toen ik in 2007 in Moordrecht kwam wonen, kreeg ik vanuit mijn vorige woonplaats regelmatig de vraag: “Weet je wel dat daar Molukkers wonen?” Mijn antwoord was: “Ja, en…?” Als kind had ik via mijn ouders weleens iets over de geschiedenis gehoord. Later hoorde ik ook over pijnlijke gebeurtenissen. Maar voor mij was dat geen reden om niet in Moordrecht te wonen.
Bijna twintig jaar later zijn de geluiden uit de wijk vertrouwd geworden: de gong op zondagmorgen, het vuurwerk op 25 april en de Ride Out met vele motoren. Ongemerkt raak je zo meer betrokken bij wat er in de wijk leeft.
Voor deze interviews kwamen we ook voor het eerst binnen in het wijkcentrum. Een gemoedelijke ontmoetingsplek waar mensen elkaar kennen, binnenlopen en naar elkaar omkijken. Juist die vanzelfsprekendheid vond ik mooi om te zien.
We spraken bewust met de derde en vierde generatie. Niet omdat het verleden niet belangrijk is, maar omdat juist deze generatie verder moet bouwen aan de toekomst. Tegelijkertijd moeten we begrijpen waar deze gemeenschap vandaan komt. Hun geschiedenis maakt ook deel uit van de Nederlandse geschiedenis.
Ook de excuses van de Nederlandse overheid kwamen ter sprake. Daar wordt verschillend over gedacht. Voor sommigen voelt de erkenning vooral als 75 jaar te laat. Veel mensen van de eerste generatie hebben dit niet meer meegemaakt. Hun kinderen en kleinkinderen dragen wel de verhalen en het verdriet van hun ouders en grootouders mee.
Afgelopen zaterdag werd opnieuw zichtbaar hoe sterk de verbondenheid is. Op het feestterrein ontmoetten mensen uit de Molukse wijk en uit andere delen van Moordrecht elkaar. We spraken onder anderen met ‘Opa Ben’, begin zeventig. Hij woont inmiddels niet meer in Moordrecht, maar was bewust teruggekomen. Samen met zijn kinderen en bekenden genoot hij van de dag. Voor sommigen was het een complete reünie.
Dat maakte voor mij duidelijk: de Molukse gemeenschap is meer dan een wijk. Het is een netwerk van mensen die elkaar blijven opzoeken en verbonden blijven.
Misschien is dat voor ons als buitenstaanders wel de belangrijkste les: praat niet alleen óver elkaar, maar juist mét elkaar. Door elkaar te ontmoeten en naar elkaars verhalen te luisteren, ontstaat meer wederzijds begrip.
Ik heb de wijk de afgelopen weken niet alleen van buiten bekeken, maar ook van binnenuit leren kennen. Dank aan iedereen die zijn of haar verhaal met ons deelde. In het bijzonder Mazony Risamasu, die de contacten verzorgde en waar nodig aanvullende informatie en verduidelijking gaf over gewoontes, woorden en gebruiken.
Dank aan de Molukse gemeenschap in Moordrecht dat ik de afgelopen weken niet alleen jullie verhalen mocht horen, maar ook een stukje van jullie gemeenschap van dichtbij mocht meemaken.
Dit artikel maakt deel uit van de serie “65 jaar Molukse gemeenschap in Moordrecht“. Klik hier om alle artikelen uit deze serie te lezen.